MATERIAŁY

Ciekawostki czy wiesz, że istnieją różne strategie akulturacji?

Integracji jest to jedna ze strategii akulturacyjnych. Wyraża się ona w stosunku imigranta do kultury pochodzenia oraz kultury kraju, w którym się znalazł. Osoba musi odpowiedzieć sobie na dwa podstawowe pytania: Czy zachować własną kulturę? Czy przyjąć nową kulturę? W zależności od tego, jak na nie odpowie, podejmuje decyzje (nie zawsze świadomie) o przyjęciu którejś ze strategii.

Strategie akulturacyjne to koncepcja stworzona przez amerykańskiego psychologa Johna Berry’ego. Jeśli imigrant ma pozytywny stosunek zarówno do swojej „pierwszej”, jak i „nowej” kultury, a w swoim życiu łączy elementy obu kultur, mówimy wówczas, że wybrał on integracyjną strategię akulturacji. Jeśli odrzuca kulturę pochodzenia, neguje jej wartości i zaczyna praktykować wyłącznie kulturę kraju przyjmującego, mówimy o asymilacji. W sytuacji gdy imigrant żyje wyłącznie wartościami kultury pochodzenia, dystansując się wobec kultury przyjmującej, mówimy o separacji. Ostatni typ strategii akulturacyjnej to marginalizacja – sytuacja, w której imigrant odrzucił kulturę pochodzenia, ale nie przyjął również, lub odrzuca kulturę kraju przyjmującego.

Wszystkie strategie akulturacyjne obecne są w życiu społeczności migranckich. To, która zostanie wybrana, zależy od wielu czynników: cech osobowości migranta, sytuacji, w jakiej migrował, atmosfery w nowym kraju, oraz wielu innych. Najbardziej korzystną strategią – dla obu stron, biorąc pod uwagę dobrostan psychologiczny, jest integracja. O koncepcji Berry’ego możesz przeczytać więcej w książce Pawła Boskiego pt. „Kulturowe Ramy Zachowań Społecznych. Podręcznik psychologii międzykulturowej”, Wydawnictwo Naukowe PWN 2009.